عباس جوادی که نام کامل او عباس علی جوادی تبریزی است، همانطور که از نام خانوادگی‌اش پیداست، زاده تبریز است. او شش سال در دانشکده زبان، تاریخ و جغرافیای دانشگاه آنکارا تحصیل و دکترای زبان و ادبیات آلمانی را از دانشگاه کلن آلمان دریافت کرد. دکتر عباس جوادی به مدت شش سال در آلمان به تحقیقات علمی و دانشگاهی پرداخت. سپس از سال ۱۹۸۵ تا ۲۰۱۹ در رادیو اروپای آزاد-رادیو آزادی در مراتب مختلف مشغول به کار بود: ابتدا در بخش آذری، سپس مدیر تحلیل برنامه‌های آسیای میانه و جمهوری آذربایجان، سپس مدیر بخش تاجیکی و آذری و پس از تاسیس برنامه های فارسی، افغانی و پاکستانی (پشتو)، مدیر منطقه‌ای این موسسه آمریکائی برای برنامه‌های بخش‌های آسیایی بود و سرانجام در سال ۲۰۱۹ بازنشسته شد.

عباس جوادی مولف و مترجم ده‌ها کتاب و مقالات مختلف بسیار است که آخرین اثر وی با نام «تاریخ اختلاط ایرانیان و ترکان» را می‌توانید در قالب کتاب صوتی خریداری کرده یا در فصل ششم پادکست بیبلیوکست به رایگان بشنوید.

مایکل نیگلر یکی از معتبرترین دانشوران و مدافعانِ خشونت‌پرهیزی در سطح جهانی است. او استاد ممتازِ ادبیات کلاسیک و تطبیقی در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی است. نِیگلِر در همان دانشگاه رشته‌ی “مطالعاتِ صلح و ستیزه” را راه‌اندازی کرده که اکنون یکی از گسترده‌ترین‌ها در نوعِ خود در آمریکای شمالی است.

او همچنین بنیانگذار و رئیسِ “مرکز مِتا (Metta) برای خشونت‌پرهیزی” و نویسنده‌ی کتابِ بحرانِ معنویِ ما (Our Spiritual Crisis) و نیز کتابِ در جست‌وجوی آینده‌ای بی‌خشونت (The Search for a Nonviolent Future) است که این آخری جایزه‌ی کتاب سال آمریکا در سال ۲۰۰۲ را دریافت کرده و به چندین زبان ترجمه شده است. مقالاتِ او در نشریه‌ی وال استریت جورنال و جاهایی دیگر منتشر شده و بیش از ۳۰ سال است که او درباره‌ی خشونت‌پرهیزی، مراقبه و صلح جهانی سخنرانی می‌کند و می‌نویسد. نِیگلِر رئیس هیأت مدیره‌ی “تلاشگرانِ صلح” و از بنیانگذارانِ پیشگامِ “نیروی صلح خشونت‌پرهیز” است که اکنون ارائه‌دهنده‌ی جهانیِ سرویسِ حافظِ صلح خشونت‌پرهیز است و در میندانائو، سریلانکا، سودانِ جنوبی و بسیاری مناطقِ خطرناکِ دیگر، برای “حفظِ زندگیِ بشر و ارتقاءِ حقوق انسان” به‌عنوانِ شخصِ ثالثِ بی‌طرف و متعهد به روش‌های خشونت‌پرهیز فعالیت کرده یا در حالِ فعالیت است.

بااین‌همه، مشغله‌ی اصلیِ امروزِ مایکل نیگلر، “مرکز متا برای خشونت‌پرهیزی” است. او در ۱۹۸۲ این مرکز را همراه با کسانی دیگر تأسیس کرد. متا (Metta) کتاب، فیلم، پست‌های وبلاگی و مفادِ دیگری تولید می‌کند و نیز پروژه‌ی “نقشه‌ی راه” (Roadmap) برای یک راهبردِ جامعِ خشونت‌پرهیز را پدیدآوری و اداره می‌‎کند.

کتاب «مبانی مبارزه خشونت‌پرهیز» او که توسط دکتر فرهاد میثمی به فارسی بازگردانی شده است را می‌توانید در پادکست بیبلیوکست بشنوید.

میشائیل لودرس، متولد ۱۹۵۹ در برمن، در دمشق در رشته‌ی ادبیات عربی تحصیل کرده و تحصیلات اسلام شناسی، علوم سیاسی و روزنامه‌نگاری‌اش را در برلین به پایان رسانده و رساله‌ی دکترایش را درباره‌ی سینمای مصر به رشته‌ی تحریر درآورده است.

لودرس سال‌ها خبرنگار خاور میانه‌ی هفته‌نامه‌ی دی تسایت بود. او پس از فوت پیتر شول-لاتور (Peter Scholl-Latour) جانشین او به عنوان رئیس انجمل آلمانی-عربی (Deutsch-Arabische Gesellschaft) شد. لودرس به عنوان متخصص خاور میانه و نویسنده‌ی آثاری پرفروش بارها به عنوان میهمان در برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی حضور پیدا می‌کند. برخی از آثار او عبارتند از «روزهای خشم» (۲۰۱۱) درباره‌ی بهار عربی، «ایران: جنگ اشتباه» (۲۰۱۲)، «آن کس که باد می‌کارد» (۲۰۱۵)، «آنان که توفان می‌دروند» (۲۰۱۷)، «آرماگدون در مشرق زمین» (۲۰۱۸) و همچنین رمان‌های تریلر «Never Say Anything» (۲۰۱۶) و «رد پای شغال‌ها» (۲۰۲۰).

«ابرقدرت ریاکار» جدیدترین اثر میشائیل لودرس اوایل سال ۲۰۲۱ منتشر شده است.